Wolne miasto Gdańsk « Komediantka

Wolne miasto Gdańsk

Wymarzone miejsce na majowy weekend. Na odrobinę wolności od codzienności.

Dużo by opowiadać o historii Gdańska i jego architekturze. Jest co podziwiać, a jakże:

Ale przecież nie przyjeżdżamy tu tylko po to…

TEATR WYBRZEŻE

Za mieszkanie dostaję garderobę nr 9. Łóżko, szafa, toaleta, prysznic – właściwie jak w hotelu. A jednak inaczej. Siadam przed lustrem (toaletką, konsolą – jak kto woli) i przez moment wydaje mi się, że widzę w nim twarze tych wszystkich, którzy w tym miejscu ćwiczyli miny, zakładali maski, malowali szminką cudze uśmiechy… O rany, naprawdę będę mieszkać w teatrze.
Ci, którzy uważają, że teatr to świątynia, powinni posłuchać tego, co dzieje się w nim o ósmej rano, w dniu premiery. Przypomina to raczej krzątaninę w wigilijny poranek. Przynajmniej tak sobie wyobrażam wigilię…

TRZY TEATRY

Codziennie oglądamy spektakle:

We czwartek – „Lorettę” George’a F. Walkera. Nie rzuca na kolana ani fabułą ani grą aktorską. Ale też nie rozczarowuje. Ot – kawałek teatru do zobaczenia podczas weekendowego wypadu do Sopotu.

W piątek – premiera, święto w każdym teatrze. Tym razem „Portret Doriana Graya” Oskara Wilde’a. Wyreżyserowany przez zespół aktorski po nagłym rozstaniu z panią reżyser. O dziwo z korzyścią dla przedstawienia. Właściwie niczego nie brakuje tej sztuce. Ani trudnych relacji międzyludzkich, ani momentów subtelnie komediowych. Ani złotych myśl Wilde’a. Jest miłość, sztuka i zbrodnia. Jest dwukrotnie pokazana nagość (chociaż za drugim razem chyba niepotrzebnie).
Na bankiecie zauważam z ulgą, że Teatr Wybrzeże nie musi mieć kompleksu prowincji. I nawet wielka i trudna literatura broni się na jego deskach. Inne miasta na P. mogą jedynie zazdrościć

W sobotę – „All Inclusive” Marka Modzelewskiego. Sztuka, jak to mówią świetnie skrojona. Trochę do łez i bardzo do śmiechu. Jak w życiu

SĄ TAKIE MIEJSCA…

gdzie zdjęcie trzeba sobie zrobić. Niech Japończycy nie myślą, że tylko oni tu byli:

Jest czas na wszystko: na Muzeum Historyczne i zakupy. O dziwo nie tylko ja kupiłam sobie korale…

MAJOWE ŚWIĘTOWANIA

My – Polacy, kochamy takie dni. Kiedy flagi łopocą na wietrze i orkiestry marsze grają. I pod pomnikiem bohaterów można łzę uronić i pozwolić jej zniknąć w czeluści wieńców. Rosjanie mówią „szczipatielnoje” albo jakoś podobnie…

I mnie wzrusza to nasze „jeszcze nie zginęła” i „marsz, marsz Polonia”. To nasze biało-czerwone, dumne, niepodległe. Rodem z Grunwaldu i Westerplatte. Ze wszystkich miejsc uświęconych krwią…
Gdybyśmy umieli tak żyć w wolnej Polsce, jak umieliśmy o jej wolność walczyć…

MIASTO ARTYSTÓW

i luksusowych aut. Dla każdego coś miłego…

CIEKAWOSTKI MIEJSCOWE

A jakże, są, są:
1. drzewa latoś zniebieściały…
2. a podobno częste mycie skraca życie…
3. jak szaleć to szaleć…
4 i 5. a biednych Teletubisiów się czepiali…